Home
У жыцці заўсёды ёсць месца святу...

> recent entries
> calendar
> friends
> profile
> previous 20 entries

Advertisement

Thursday, November 26th, 2009
8:17 pm - стэрыятыпы...
Калі знаходжуся ў бацькоў больш чым суткі, пачынаю выразна бачыць хібы ў сямейным жыцці. Не, не тыя хібы, якія псуюць іх адносіны (яны адзін аднаго добра разумеюць і падтрымліваюць), а тыя, якія маглі б вельмі адмоўна сказацца на маім самастойным жыцці.

Заўсёды дзеці перабіраюць стыль жыцця і стэрыятыпы сваіх бацькоў. Многія, нават, не заўважаюць гэта і проста скардзяцца на жыццё. Кажуць, што не хочуць жыць так, як іх бацькі. А на справе атрымліваецца тое ж самае, бо ўбачыць і адсачыць стэрыятыпы бацькоў у сабе вельмі цяжка. Для гэтага трэба жыць асобна ад іх і пераасэнсоўваць жыццё розных іншых людзей, назіраць, аналізаваць і рабіць высновы.

Дзякуй Богу і, напэўна, маім бацькам, я ўжо даўно жыву асобна. З класа 10 ці 11. І стыль жыцця ў мяне зусім іншы і погляд на яго.

Вельмі бачны іх памылкі, але ім іх распавесці і раскласці па палічкам немагчыма, бо яны жывуць ва ўтульным для сябе свеце, такім знаёмым і звыклым, што нават, калі на нешта і скардзяцца, то змяняць сітуацыю ні ў якім разе не будуць. Гэта пагроза.

Шкада, можна было б жыць намнога лягчэй і лепш, калі б яны больш назіралі за іншымі людзьмі, аналізавалі і рабілі высновы. Ці можа я яшчэ маладая і нічога ў жыцці не разумею?..

Цікава, а калі можна будзе сказаць, што я мудрая і вопытная? Гадоў у 60? Калі свет 10 разоў зменіцца і нашыя дзеці, а можа, і ўнукі, будуць больш разумныя, а мы састарэлай мадэллю чалавека...

(2 comments | comment on this)

Thursday, November 12th, 2009
1:04 am - Божа, гэта проста мара...


Даўно такой прыгажосці не бачыла..
Хачу...

(comment on this)

Saturday, November 7th, 2009
11:17 pm
Люблю эгаістаў у ложку.

(7 comments | comment on this)

Monday, October 26th, 2009
12:08 am - Тэорыя адноснасці...
Як хутка ўсё ў жыцці змяняецца.

Калі ўзгадваць усё паэтапна, то я зусім не такая, якой была год назад, і зуууусім не такая як 2 гады таму...

Нехта можа назваць гэта мудрасцю, нехта - сталасцю, нехта - вопытам.

А я лічу, што гэта ўсё залежыць ад абставін, у якіх ты знаходзішся ў дадзены момант. А яны змяняюцца вельмі хутка.
Тое, што ты раней, нават, не ўспрымаў, зараз з'яўляецца неадемнай часткай твайго жыцця.

Колькі я не ганяюся за нейкай праўдай жыцця, колькі тэорый не будую, колькі не спрабую стварыць сістэм і класіфікацый, каб было прасцей жыць на гэтым свеце, усе яны разбіваюцца ў шчэпкі аб рэчаіснасць.

Тэорыя адноснасці руліць...

(4 comments | comment on this)

Tuesday, August 25th, 2009
12:55 am - мужчыны, памятайце!!!
Путь к сердцу женщины лежит через желудок её подруги...

не ўспрымаць літаральна...

(16 comments | comment on this)

Friday, June 12th, 2009
10:19 pm - Прывітанне з лагера!!!
Людзі!
Афігець, я нават не думала, што дзеці - гэта такая вялікая колькасць пазітыва!

Мне вельмі падабаецца ў лагеры. Так, ёсць свае касякі і перагібы. На трэці дзень я нават збіралася адтуль з'язджаць з канцамі, але потым усе наладзілася.

Самае прыемнае ў дзецях, гэта тое, што яны яшчэ такія шчырыя. Як нам не хапае гэтай якасці па жыцці...
Хранічны недасып ужо нават не заўважаецца.

Актыўнасць і пазітыўнасць - гэта ўсе.

А яшчэ, калі б не Кацярынка, з якой мы змагаемся разам супраць дзіцячага максімалізма і тупасці адміністрацыі, то я б там загнулася. ;)

Прывітанне ўсім! Магчыма застануся на 2-ую змену.

(3 comments | comment on this)

Monday, June 1st, 2009
1:03 am - Лета!!!
Вось мы нарэшце і дачакаліся лета!!!
З чым я віншую вас і сябе.

Шлях да цеплыні быў нялегкі. Шмат спатыканняў, пагарджэнняў мной і маей увагай.

Але я выстаяла. Не без дапамогі маіх сяброў, у асаблівасці Натахі. Дзякуй табе вялікі за тое, што падтрымлівала мяне ў гэты цяжкі перыяд майго жыцця. За тое, што ты вельмі не хочаш мяне адпускаць усяго на 3 тыдні.

Шкада што іншыя сябры губляюцца з-за нейкіх непаразуменняў, і з-за негатыўных водгукаў у мой бок трэціх, не маючых да мяне дачынення, асоб. Але гэта іх выбар. І я стамілася з гэтым бароцца..

А сёння з'язджаю ў дзіцячы лагер. За 2 тыдні я зрабіла немагчымае. Сама не думала, што ўсё атрымаецца за такі кароткі тэрмін. Бог мне дапамагаў.

Так што пажадайце мне прыемных дзетак, добрага надвор'я і выдатнай кампаніі. Усіх люблю... ;)

(5 comments | comment on this)

Sunday, May 31st, 2009
6:20 pm - А цяпер я вось такая...
22.14 КБ

(23 comments | comment on this)

Saturday, May 30th, 2009
1:39 am - Даўно я фотак не вывешвала...
Але і на гэтай фотке я гадзішнай даўніны... У мяне тут яшчэ длінныя валасы і іх натуральны колер...

22.71 КБ

(18 comments | comment on this)

Wednesday, April 29th, 2009
2:05 am - хочацца цяпла, але не фізічнага...
Жыцце настолькі рознае і мнагаграннае, што галоўнае ў ім - не згубіць сапраўдную сябе.

А яшчэ трэба дакладна ведаць, чаго ты хочаш, бо калі чалавек сам для сябе ў гэтым пытанні вызначыцца не можа, то і атрымліваецца поўная лухта з жыцця.

Зараз сябе сапраўдную збіраю з розных згубіўшыхся кавалкаў. Здымаю павуцінне, пыл і попел са сваёй душы. Здзьмухаю скептызм, стэрыятыпы, сарказм з розуму.

Але неяк гэта марудна праходзіць, бо заўсёды знойдзецца такі чалавек, які падарве маю душэўную раўнавагу.

Няўжо вы не разумееце, што асабліва зараз я вельмі ранімая?!?

(1 comment | comment on this)

Thursday, March 19th, 2009
9:08 pm - Кожны дзень - новае адкрыцце...
На мінулым тыдні я зразумела, што людзям з пазітыўнай аўрай па жыцці не толькі прасцей ісці, але і шанцаў больш прадстаўляецца..

А сёння я зразумела вельмі важную для сябе рэч, хаця падсвядома ведала гэта даўно, але толькі зараз усвядоміла:

Галоўнае для мяне НЕ ДАПАМОГА, бо я сама магу сабе дапамагчы, калі нікога няма побач, а ПАДТРЫМКА. Вось гэта я толькі сама сабе не магу даваць. Калі-нікалі, але патрэбна чыя-небудзь падтрымка. Асабліва, калі так холадна...

(3 comments | comment on this)

Thursday, February 19th, 2009
2:24 pm - Крепитесь люди, скоро лето...
Такі странны стан...
Я жыву зараз вельмі актыўна. Эмоцый шмат, яны ўсе глыбокія. Шмат прыемных, частка напружаных, але не менш прыемных. Калі, як не зараз паўнавартасна адчуваць жыццё? Усё для гэтага ёсць! Але...

А справа ў тым, што я не магу дачакацца пачатка вясны. Калі па асвальту пацякуць ручайкі, калі сонца будзе сляпіць вочы, калі птушкі запаюць, калі можна будзе апрануць спадніцу і абцасы, калі ўсё гэта разам будзе пераварочваць душу і выклікаць сумазбродную эйфарыю...

Вось тады і адчую весь смак гэтага жыцця. А зараз я часова ў анабіёзе. Усе, што зараз адчуваю, быццам бы здзейсняецца па-за межамі маёй свядомасці, кранае толькі розум, а не душу.

Прыйдзе вясна і са мной здарыцца выбух! А пакуль застаецца мне толькі чакаць...

(2 comments | comment on this)

Thursday, January 22nd, 2009
1:29 am
Вось мяне заўсёды цікавіла пытанне:
Навошта жж-шнікі дабаўляюць самі сябе ў сябры?

(10 comments | comment on this)

Sunday, December 14th, 2008
10:30 am - Блонд форэвэ?...
Я ўсёж-такі пазбавілася сваёй бландзіністай істнасці.

Хто паспеў мяне ўбачыць у такі непрацяглы перыяд майго жыцця, таму пашанцавала.
Хто - не, то спытайце у тых, хто бачыў. :)

Можа пазней выкладу фоткі..

(10 comments | comment on this)

Saturday, December 6th, 2008
5:53 pm - Мужчынскія справы...
Такая сітуацыя:

Сябра дзяцінства майго стрыечнага брата ажаніўся. Канешне, гэта было па залету, але, так як ён хлопчык сур'ёзны і рыхтуецца сваё будучае жыццё (або хаця б першую яго частку) прысвяціць службе ў войску Расійскай Федэрацыі, ён не задумваўся аб тым, што ёсць шмат спосабаў, каб залета не было (я разумею, што з майго боку гэта гучыць вельмі жорстка). Тым больш, дзяўчына яму падабалася, можа, нават, ён упэўніў сябе ў тым, што кахае яе. :)

Ну дык вось, гасціла я той час у брата. Ромка, гэты хлопчык, прыйшоў да нас, так як я яго таксама даўно ведаю (яшчэ шпаной па дачы лазілі). І так здарылася, што засядзеліся да ночы. Вырашілі тады яго пакінуць у нас. Палажылі на канапе ў той комнаце, дзе спала я (адразу кажу, я не на канапе спала). Ён палову ночы дурыў мне галаву ўсялякімі дурнымі гутаркамі, не даваў заснуць. Я, нават, адключалась у час яго разглагольствання на тэму жыцця, жонкі, дзіцяці, і слёзна прасіла даць мне паспаць..

Нарэшце, ён сказаў, што хоча(!!!) мяне! Пры жывой та жонцы!!! Я яму дала добра зразумець, што тут яму нічога не свеціць. І ён ад мяне адчапіўся..

Пасля гэтага я цэлы дзень хадзіла ў шоку...

Вось і як верыць пасля гэтага мужчынам?!

(7 comments | comment on this)

12:24 am
Зыходжу па уласнаму жаданню з паста старасты групы. Заепала кафедра і дэканат...

Кто што думае на гэты конт?

(9 comments | comment on this)

Tuesday, December 2nd, 2008
9:19 pm
Яшчэ адна праблема, хачу есць, а дома нічога няма...
Трэба куда-небудзь зваліваць...

(13 comments | comment on this)

8:48 pm
Да, напэўна мне сапраўды надаела вучыць хлопчыкаў станавіцца сапраўднымі мужчынамі..

(10 comments | comment on this)

Wednesday, November 5th, 2008
9:15 pm - Адкуль узнікае непаразуменне...
Блін, людзі скардзяцца на тое, што ты не дзелішся з імі усімі перажываннямі, як з сяброўкай. А калі ты сапраўды пачынаеш казаць усё тое, што цябе турбуе, то папракаюць у тым, што ты кажаш намнога больш, чым трэба, і што некаторую інфармацыю можна і не распавядаць, бо гэта занадта...

Можа вы вызначыцеся са сваімі патрабаваннямі?!?

(4 comments | comment on this)

Tuesday, February 12th, 2008
12:06 am - Пхніце мяне, каб прачнулася...
Пасля сесіі і такога класнага адпачынку не магу зноў увайсці ў каляіну цяперашняга жыцця. Плюс практыка халяўная да канца сакавіка.
Блін, трэба браць сябе ў рукі, а тое я зусім на ўсё заб'ю...

(11 comments | comment on this)


> previous 20 entries
> top of page
LiveJournal.com