urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox ...галоўнае ў гэта месца трапіць... paniliza1@rambler.ru liska_fox 2009-12-16T22:43:43Z urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:59061 2009-12-16T22:43:43Z 2009-12-16T22:43:43Z Ах, гэтыя зяленыя вочы...<br />Чаму мне па жыцці трапляюцца 80% менавіта зялёнавокіх?<br />Такога колера вачэй увогуле не існуе!!! ))) urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:58730 2009-12-08T13:24:13Z 2009-12-08T13:24:13Z Усе нармальныя людзі спяць "от заката до рассвета". <br />А я сплю "от рассвета до заката". І гэта мяне дабівае.. urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:58509 2009-12-06T13:06:34Z 2009-12-06T13:06:34Z Які жах... Хромая Лошадь забрала больш сотні людзей. Навошта ёй яны?!?<br /><br />А што самае страшнае, што рукаводства па паводзінам у такой сітуацыі няма. Толькі парады як захаваць жыццё пры звычайным пажары. Можа хто ведае? urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:58261 2009-11-30T12:26:56Z 2009-11-30T12:26:56Z <span style="font-size: medium;"><span style="color: rgb(255, 0, 255);">Мужчыны, Вам ніколі не спасцігнуць жаночы розум!!!</span></span><br /><br /><span style="font-size: medium;"><span style="color: rgb(255, 0, 255);">Нават мяне яны кожны раз здзіўляюць..</span></span> urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:58087 2009-11-26T18:17:48Z 2009-11-26T18:17:48Z Калі знаходжуся ў бацькоў больш чым суткі, пачынаю выразна бачыць хібы ў сямейным жыцці. Не, не тыя хібы, якія псуюць іх адносіны (яны адзін аднаго добра разумеюць і падтрымліваюць), а тыя, якія маглі б вельмі адмоўна сказацца на маім самастойным жыцці. <br /><br />Заўсёды дзеці перабіраюць стыль жыцця і стэрыятыпы сваіх бацькоў. Многія, нават, не заўважаюць гэта і проста скардзяцца на жыццё. Кажуць, што не хочуць жыць так, як іх бацькі. А на справе атрымліваецца тое ж самае, бо ўбачыць і адсачыць стэрыятыпы бацькоў у сабе вельмі цяжка. Для гэтага трэба жыць асобна ад іх і пераасэнсоўваць жыццё розных іншых людзей, назіраць, аналізаваць і рабіць высновы.<br /><br />Дзякуй Богу і, напэўна, маім бацькам, я ўжо даўно жыву асобна. З класа 10 ці 11. І стыль жыцця ў мяне зусім іншы і погляд на яго. <br /><br />Вельмі бачны іх памылкі, але ім іх распавесці і раскласці па палічкам немагчыма, бо яны жывуць ва ўтульным для сябе свеце, такім знаёмым і звыклым, што нават, калі на нешта і скардзяцца, то змяняць сітуацыю ні ў якім разе не будуць. Гэта пагроза.<br /><br />Шкада, можна было б жыць намнога лягчэй і лепш, калі б яны больш назіралі за іншымі людзьмі, аналізавалі і рабілі высновы. Ці можа я яшчэ маладая і нічога ў жыцці не разумею?.. <br /><br />Цікава, а калі можна будзе сказаць, што я мудрая і вопытная? Гадоў у 60? Калі свет 10 разоў зменіцца і нашыя дзеці, а можа, і ўнукі, будуць больш разумныя, а мы састарэлай мадэллю чалавека... urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:57669 2009-11-11T23:11:17Z 2009-11-11T23:11:17Z <a href="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/0002e887.jpg" target="_blank"><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_0002e887.jpg" width="200" height="150" border="0"></a><br /><br />Даўно такой прыгажосці не бачыла..<br />Хачу... urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:57506 2009-11-07T21:19:26Z 2009-11-07T21:19:26Z Люблю эгаістаў у ложку. urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:56871 2009-10-25T22:23:13Z 2009-10-25T22:23:13Z Як хутка ўсё ў жыцці змяняецца. <br /><br />Калі ўзгадваць усё паэтапна, то я зусім не такая, якой была год назад, і зуууусім не такая як 2 гады таму...<br /><br />Нехта можа назваць гэта мудрасцю, нехта - сталасцю, нехта - вопытам.<br /><br />А я лічу, што гэта ўсё залежыць ад абставін, у якіх ты знаходзішся ў дадзены момант. А яны змяняюцца вельмі хутка. <br />Тое, што ты раней, нават, не ўспрымаў, зараз з'яўляецца неадемнай часткай твайго жыцця. <br /><br />Колькі я не ганяюся за нейкай праўдай жыцця, колькі тэорый не будую, колькі не спрабую стварыць сістэм і класіфікацый, каб было прасцей жыць на гэтым свеце, усе яны разбіваюцца ў шчэпкі аб рэчаіснасць. <br /><br />Тэорыя адноснасці руліць... urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:56715 2009-08-24T22:01:21Z 2009-08-26T23:41:21Z <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><strong><span style="font-size: x-large;">Путь к сердцу женщины лежит через желудок её подруги...</span></strong></span><span style="font-size: x-large;"><br /><br /></span>не ўспрымаць літаральна...<br /> urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:56372 2009-06-12T19:44:20Z 2009-06-12T19:44:20Z Людзі! <br />Афігець, я нават не думала, што дзеці - гэта такая вялікая колькасць пазітыва! <br /><br />Мне вельмі падабаецца ў лагеры. Так, ёсць свае касякі і перагібы. На трэці дзень я нават збіралася адтуль з'язджаць з канцамі, але потым усе наладзілася. <br /><br />Самае прыемнае ў дзецях, гэта тое, што яны яшчэ такія шчырыя. Як нам не хапае гэтай якасці па жыцці...<br />Хранічны недасып ужо нават не заўважаецца. <br /><br />Актыўнасць і пазітыўнасць - гэта ўсе. <br /><br />А яшчэ, калі б не Кацярынка, з якой мы змагаемся разам супраць дзіцячага максімалізма і тупасці адміністрацыі, то я б там загнулася. ;) <br /><br />Прывітанне ўсім! Магчыма застануся на 2-ую змену. urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:56064 2009-05-31T22:21:59Z 2009-05-31T22:21:59Z Вось мы нарэшце і дачакаліся лета!!!<br />З чым я віншую вас і сябе. <br /><br />Шлях да цеплыні быў нялегкі. Шмат спатыканняў, пагарджэнняў мной і маей увагай. <br /><br />Але я выстаяла. Не без дапамогі маіх сяброў, у асаблівасці Натахі. Дзякуй табе вялікі за тое, што падтрымлівала мяне ў гэты цяжкі перыяд майго жыцця. За тое, што ты вельмі не хочаш мяне адпускаць усяго на 3 тыдні.<br /> <br />Шкада што іншыя сябры губляюцца з-за нейкіх непаразуменняў, і з-за негатыўных водгукаў у мой бок трэціх, не маючых да мяне дачынення, асоб. Але гэта іх выбар. І я стамілася з гэтым бароцца..<br /><br />А сёння з'язджаю ў дзіцячы лагер. За 2 тыдні я зрабіла немагчымае. Сама не думала, што ўсё атрымаецца за такі кароткі тэрмін. Бог мне дапамагаў. <br /><br />Так што пажадайце мне прыемных дзетак, добрага надвор'я і выдатнай кампаніі. Усіх люблю... ;) urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:55923 2009-05-31T15:21:24Z 2009-05-31T15:21:24Z <img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/IMG_6212a.JPG" width="299" height="448" alt="22.14 КБ"> urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:55554 2009-05-29T22:43:54Z 2009-05-29T22:43:54Z Але і на гэтай фотке я гадзішнай даўніны... У мяне тут яшчэ длінныя валасы і іх натуральны колер...<br /><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/passion.JPG" width="448" height="299" alt="22.71 КБ"> urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:55445 2009-04-28T23:16:09Z 2009-04-28T23:16:09Z Жыцце настолькі рознае і мнагаграннае, што галоўнае ў ім - не згубіць сапраўдную сябе. <br /><br />А яшчэ трэба дакладна ведаць, чаго ты хочаш, бо калі чалавек сам для сябе ў гэтым пытанні вызначыцца не можа, то і атрымліваецца поўная лухта з жыцця.<br /><br />Зараз сябе сапраўдную збіраю з розных згубіўшыхся кавалкаў. Здымаю павуцінне, пыл і попел са сваёй душы. Здзьмухаю скептызм, стэрыятыпы, сарказм з розуму. <br /><br />Але неяк гэта марудна праходзіць, бо заўсёды знойдзецца такі чалавек, які падарве маю душэўную раўнавагу.<br /> <br />Няўжо вы не разумееце, што асабліва зараз я вельмі ранімая?!? urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:55290 2009-03-19T19:17:53Z 2009-03-19T19:17:53Z На мінулым тыдні я зразумела, што людзям з пазітыўнай аўрай па жыцці не толькі прасцей ісці, але і шанцаў больш прадстаўляецца..<br /><br />А сёння я зразумела вельмі важную для сябе рэч, хаця падсвядома ведала гэта даўно, але толькі зараз усвядоміла:<br /><br />Галоўнае для мяне НЕ ДАПАМОГА, бо я сама магу сабе дапамагчы, калі нікога няма побач, а ПАДТРЫМКА. Вось гэта я толькі сама сабе не магу даваць. Калі-нікалі, але патрэбна чыя-небудзь падтрымка. Асабліва, калі так холадна... urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:54917 2009-02-19T12:38:57Z 2009-02-19T12:38:57Z Такі странны стан... <br />Я жыву зараз вельмі актыўна. Эмоцый шмат, яны ўсе глыбокія. Шмат прыемных, частка напружаных, але не менш прыемных. Калі, як не зараз паўнавартасна адчуваць жыццё? Усё для гэтага ёсць! Але...<br /><br />А справа ў тым, што я не магу дачакацца пачатка вясны. Калі па асвальту пацякуць ручайкі, калі сонца будзе сляпіць вочы, калі птушкі запаюць, калі можна будзе апрануць спадніцу і абцасы, калі ўсё гэта разам будзе пераварочваць душу і выклікаць сумазбродную эйфарыю...<br /><br />Вось тады і адчую весь смак гэтага жыцця. А зараз я часова ў анабіёзе. Усе, што зараз адчуваю, быццам бы здзейсняецца па-за межамі маёй свядомасці, кранае толькі розум, а не душу. <br /><br />Прыйдзе вясна і са мной здарыцца выбух! А пакуль застаецца мне толькі чакаць... urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:54471 2009-01-21T23:29:16Z 2009-01-21T23:29:16Z Вось мяне заўсёды цікавіла пытанне:<br />Навошта жж-шнікі дабаўляюць самі сябе ў сябры? urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:53977 2008-12-14T08:30:53Z 2008-12-14T08:30:53Z Я ўсёж-такі пазбавілася сваёй бландзіністай істнасці. <br /><br />Хто паспеў мяне ўбачыць у такі непрацяглы перыяд майго жыцця, таму пашанцавала. <br />Хто - не, то спытайце у тых, хто бачыў. :)<br /><br />Можа пазней выкладу фоткі.. urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:53597 2008-12-06T15:53:19Z 2008-12-06T15:53:19Z Такая сітуацыя:<br /><br />Сябра дзяцінства майго стрыечнага брата ажаніўся. Канешне, гэта было па залету, але, так як ён хлопчык сур'ёзны і рыхтуецца сваё будучае жыццё (або хаця б першую яго частку) прысвяціць службе ў войску Расійскай Федэрацыі, ён не задумваўся аб тым, што ёсць шмат спосабаў, каб залета не было (я разумею, што з майго боку гэта гучыць вельмі жорстка). Тым больш, дзяўчына яму падабалася, можа, нават, ён упэўніў сябе ў тым, што кахае яе. :)<br /><br />Ну дык вось, гасціла я той час у брата. Ромка, гэты хлопчык, прыйшоў да нас, так як я яго таксама даўно ведаю (яшчэ шпаной па дачы лазілі). І так здарылася, што засядзеліся да ночы. Вырашілі тады яго пакінуць у нас. Палажылі на канапе ў той комнаце, дзе спала я (адразу кажу, я не на канапе спала). Ён палову ночы дурыў мне галаву ўсялякімі дурнымі гутаркамі, не даваў заснуць. Я, нават, адключалась у час яго разглагольствання на тэму жыцця, жонкі, дзіцяці, і слёзна прасіла даць мне паспаць..<br /><br />Нарэшце, ён сказаў, што хоча(!!!) мяне! Пры жывой та жонцы!!! Я яму дала добра зразумець, што тут яму нічога не свеціць. І ён ад мяне адчапіўся..<br /><br />Пасля гэтага я цэлы дзень хадзіла ў шоку...<br /><br />Вось і як верыць пасля гэтага мужчынам?! urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:53498 2008-12-05T22:24:47Z 2008-12-05T22:24:47Z Зыходжу па уласнаму жаданню з паста старасты групы. Заепала кафедра і дэканат...<br /><br />Кто што думае на гэты конт? urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:53221 2008-12-02T19:19:30Z 2008-12-02T19:19:30Z Яшчэ адна праблема, хачу есць, а дома нічога няма...<br />Трэба куда-небудзь зваліваць... urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:52904 2008-12-02T18:48:13Z 2008-12-02T18:48:13Z Да, напэўна мне сапраўды надаела вучыць хлопчыкаў станавіцца сапраўднымі мужчынамі.. urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:52041 2008-11-05T19:15:54Z 2008-11-05T19:15:54Z Блін, людзі скардзяцца на тое, што ты не дзелішся з імі усімі перажываннямі, як з сяброўкай. А калі ты сапраўды пачынаеш казаць усё тое, што цябе турбуе, то папракаюць у тым, што ты кажаш намнога больш, чым трэба, і што некаторую інфармацыю можна і не распавядаць, бо гэта занадта...<br /><br />Можа вы вызначыцеся са сваімі патрабаваннямі?!? urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:51854 2008-02-11T22:09:24Z 2008-02-11T22:09:24Z Пасля сесіі і такога класнага адпачынку не магу зноў увайсці ў каляіну цяперашняга жыцця. Плюс практыка халяўная да канца сакавіка. <br />Блін, трэба браць сябе ў рукі, а тое я зусім на ўсё заб'ю... urn:lj:livejournal.com:atom1:liska_fox:51459 2008-02-06T16:24:04Z 2008-02-06T16:27:51Z Мы, нарэшце, з'ездзілі у гэтую "дэмакратычную і вільную" Украіну. Пабывалі у двух сталіцах: Львове і Кіеве. Шмат уражанняў, фотак…<br /><br />Львоў сустрэў нас не вельмі ветліва, бо прыбылі мы ў 6 гадзін раніцы і былі вымушаны чакаць на вакзале да 9 гадзін, каб можна было патэлефанаваць наконт кватэры. Там жа мы і сустрэлі світанак. Пасля такога відовішча адразу ўсім стала зразумела, што нам тут спадабаецца. <br /><br />Кватэру знайшлі хутка. Харчаваліся мы толькі ў кафэшках. Наведалі мясцовыя могілкі, некалькі музеяў, амаль усе касцёлы і цэрквы, габрэйскі квартал, кальян-бар, клуб… Нават сталі сведкамі нейкай дэманстрацыі "бандэраўцаў", якую мы назіралі са свайго вакна, бо жылі амаль у цэнтры. Іх было чалавек 200, яны ішлі па цемнай вуліцы з факеламі і свечкамі і гаманілі нешта пра Бандэру і Украіну. Пасля гэтага шэсця, нарэшце, уключылі ліхтарыкі, але нам усё роўна было неяк не па сабе. Трошкі пачакаўшы, мы выпаўзлі на вуліцу і накіраваліся ў кальян бар. <br /><br />Некалькі нататак пра Львоў: <br /> - Там сябе сапраўды адчуваеш іншаземцам. Непрыемна, што яны не дыферынцыруюць беларускую і рускую мовы. Толькі таксіст адразу сказаў, што мы беларусы. <br /> - Правілаў дарожнага руху там не існуе ўвогуле. яны пераходзяць вуліцу там, дзе ім захочацца. Зебр няма, светлафораў у тым ліку, і правілаў, хто каго прапускае першым, таксама…<br /> - У Львове вяяялікія праблемы з капучына. За 3 дні мы ні воднага разу не пачаставалі нармальнай кавы ў кавярнях, хаця і наведалі іх шмат.<br /> - Там усё такое таннае! Пасля таго, як мы добра пясядзелі ў кавярне і заплацілі па долару, мы не маглі супакоіцца ад смеху. У Менску ты як мінімум аддасі 2 долара толькі за саму каву…<br /><br />Україна – гэта краіна кантрастаў…<br /><br />У Кіеў мы набылі квіткі на цягнік з Ужгарада. Я не ведаю, дзе ён знаходзіцца, але людзі мяне ўразілі да глыбіні душы. Цэлы плацкарт нейкіх гразных, п'яных мужыкоў, якія такімі галоднымі вачыма на нас глядзелі, што мы вырашылі лепей зваліць да нашых новых знаёмых у купэ і сядзець там, пакуль спаць не захацім. Нашыя знаёмыя былі некалькі кітайцаў, якія вучацца ў Кіеве на магістраў і француз, які ніфіга не гаварыў па-руску, толькі па-ангельску. Дабра, што наша Дзіана таксама валодала ангельскай мовай у дасканаласці. Мы абмяжоўваліся толькі тым, што разумелі яго. <br /><br />Прыбыўшы ў Кіеў, мы пачалі адразу шукаць кватэру. Гэта аказалася складаней, чам у Львове, але таксама не немагчыма. У параўнанні з Львовам Кіеў мы амаль не пабачылі, бо нам не хапала светавога дня і большую частку мы гулялі ўвечары. Але, так як я там ужо была, то мне не вельмі шкада. Дзе я хацела апынуцца, там я пабывала.. <br />У сталіцы мы ўжо не жылі на шырокую ногу, як ў Львове, але таксама сабе не ў чым не адказвалі. Тым больш, што за нас часта праплочвалі (прыемна часам быць дзяўчынай).<br />Мяне прасілі застацца там яшчэ на некалькі дзён, абяцалі ALL INCLUDED. Мы хацелі з сабой забраць французіка, але ў нашу даўбанутую дзяржаву не так проста атрымаць візу…<br /><br />Пасля прыезду дадому, адсыпаліся цэлы дзень, бо за апошні тыдзень мы паўнаварта спалі толькі 2 ночы. І апошнюю ноч у Кіеве мы правялі ў клубе "Саксок". Файнае месца..<br /><br />Карацей, будзе, што дзецям і унукам расказаць…<br /><br />А зараз невялічкая фотасправаздача:<br /><br />Гэта той самы світанак у Львове...<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32382o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid1"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/svitanak" width="448" height="336"><br /><br /><br />Гэта дом, дзе мы жылі<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_P1280144o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid2"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/nash-dom-u-Lvove" width="448" height="336"><br /><br /><br />Начны Львоў<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32416o.JPG" width="112" height="150"><br /><a name="cutid3"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/Lvov" width="336" height="448"><br /><br /><br />А гэт ужо мы :)<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32426o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid4"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/Galka-i-Di" width="448" height="336"><br /><br /><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_P1290247o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid5"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/my" width="448" height="336"><br /><br /><br />Кальян мы палілі, напэўна, гадзіну...<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32410o.JPG" width="112" height="150"><br /><a name="cutid6"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/kalyan" width="336" height="448"><br /><br /><br />Гэта мы ўжо ў Кіеве. У піцэрыі пад самім Майданам. Дзіяна і яе французік.<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32503o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid7"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/diana-i-francuzik" width="448" height="336"><br /><br /><br />Фунікулёр.<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32600o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid8"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/funikuler" width="448" height="336"><br /><br /><br />Я і Лі, які хоча забраць мяне ў сваю Усходнюю Краіну.<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32633o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid9"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/kitaec-Li-i-ya" width="448" height="336"><br /><br /><br />А гэта я з Юлькай. Я яе люблю не толькі за тое, што яна дае мне свае канспекты. :))))<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_SNV32630o.JPG" width="112" height="150"><br /><a name="cutid10"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/YUlya-i-ya" width="336" height="448"><br /><br /><br />Абратная дарога. З гэтага Галактона мы смяяліся ўсю ноч у цягніку. Асабліва, калі пайшлі розныя інтэрпрытацыі прыказак, накшталт: "Са сваім галактонам у чужы галактон не суйся", "Галактон галактону галактон", "З галактонам жыць - па-галактончы выць" і гэтак далей...<br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/th_P2030422o.JPG" width="200" height="150"><br /><a name="cutid11"></a><br /><img src="http://www.ljplus.ru/img4/l/i/liska_fox/galakton" width="448" height="336"><br />